Uitleg
Kort gezegd
Op nauwe manieren helpen systemen al mee aan hun eigen ontwikkeling; een zelfstandige verbeteringslus blijft speculatief en stuit op aanzienlijke fysieke en economische grenzen.
AI-hulpmiddelen worden gebruikt bij het schrijven van code, het ontwerpen van chips en het genereren van trainingsdata. Dat is betekenisvolle hulp, en het is niet hetzelfde als een systeem dat autonoom zichzelf herontwerpt.
Het onderscheid is de mens in de keten. Op dit moment loopt elke stap van betekenis nog altijd via mensen, budgetten en productieplanningen.
Rekenkracht moet worden gebouwd en van stroom voorzien. Data moet worden verzameld of gegenereerd, en synthetische data heeft bekende faalmechanismen. Fysieke experimenten verlopen op fysieke snelheid. Geen van deze zaken wijkt voor slimheid alleen.
Niemand kan momenteel zeggen hoeveel van het verbeteringsproces in principe geautomatiseerd zou kunnen worden, en redelijke onderzoekers houden er zeer verschillende opvattingen op na. Zelfverzekerde antwoorden in beide richtingen lopen voor op het bewijs.
Omdat het een klok op het verhaal zet zonder een bom nodig te hebben. Een vermogen dat zich opstapelt, schept urgentie uit rekenkunde, en dat is een stillere en modernere bron van onbehagen.
Niet in de zin die de vraag suggereert. Systemen optimaliseren onderdelen en assisteren bij ontwikkeling; autonoom zelfherontwerp heeft niet plaatsgevonden.
The Unread verschijnt in eerste instantie in het Engels. Vertaalde edities zijn tot nu toe niet aangekondigd.
Lezersregister